Δευτέρα, 23 Απριλίου 2012

λάφυρο


τα βιβλία λένε ιστορίες. υπάρχουν όμως κ στιγμές που κουβαλάνε κ τις δικές μας. έτσι, επειδή έτυχε.

στα 13 μου αγόρασα αυτό το βιβλίο απ το φεστιβαλ βιβλίου καλαμάτας με το χαρτζιλίκι μου. δεν είχα δει την ταινία, αλλά είχα ακούσει. διάφορα. κ ήθελα να μάθω.

γύρισα σπίτι χαρούμενος. έδειξα στους γονείς μου το καινούριο απόκτημα. ο πατέρας μου διάβασε το οπισθόφυλλο. 

"είσαι μικρός για μια τέτοια ιστορία"

κ μου το πήρε.

ήξερα πάντοτε την κρυψώνα του, αλλά δεν τολμούσα να το πάρω. 

δεν μου το επέστρεψε ποτέ.

είδα την ταινία. κ η σκέψη πάντοτε στο βιβλίο μου. αρνήθηκα να διαβάσω την ιστορία από άλλο αντίτυπο. 

αφού είχα το δικό μου.

μεγάλωσα. κατάλαβα τον πατέρα μου. κατάλαβα εμένα.

το πάσχα πέρασε. φτιάχνω βαλίτσα. το βιβλίο σου, βλάκα! τρέχω στην κρυψώνα, αρπάζω το βιβλίο κ το στριμώχνω ανάμεσα στα ρούχα.

η καρδιά μου χτυπάει με ρυθμούς 13άχρονου. όπως τότε.

18 χρόνια μετά θα διαβάσω την ιστορία.

επιτέλους.

2 σχόλια:

μίλα μου